DJB Report: Bazar Curieux / 300 MPH

Bazar Curieux, het kleine zusje van Motel Mozaïque, verhuisde twee geleden noodgedwongen naar de zuidkant van Rotterdam. Daar bevalt het prima, bewees de sterke aflevering van 2008. Waar een afro warrior uit Croydon de show stal.

Door René Passet 
Beeld
: René Passet & Barbara Nordhem

Aan de kade staat een lange zwart/blauwe touringcar geparkeerd. V.I.P. staat er met joekels van letters op de zijkant. Het doet een beetje raar aan, want de charme van ontdekkingsfestival Bazar Curieux is nu juist dat VIP's ontbreken en de artiesten gewoon tussen het publiek staan.
Zoals de kleine jongensachtige zangeres Micachu, die na haar eigen optreden vooraan staat te springen bij het maffe concert van de Britse samplewizard Tim Exile (in ridderkostuum!). Of Benga, die zijn neus laat zien in de dubstepkelder waar het Rotterdamse Lowriders collectief de bassbins laat brullen.

Wat een kicken gebouw is die Maassilo toch. Veel beton, veel staal en volop achtergebleven machines. De industriële graansilo langs de oevers van de Rotterdamse Maas is inmiddels een eeuw oud en herbergt sinds mei naast twee hippe nachtclubs ook een hele rits kleine bedrijfjes.

Een ervan heet Blood, Sweat & Tarts en wordt gerund door Winanda Hendriks, een prettig chaotisch wijf dat een select gezelschap aan het begin van de avond rondleidt door het betonnen doolhof dat de Creative Factory is gedoopt. "Iedereen werkt hier met elkaar", vat ze het concept samen. "Hier links zit een webdesignbedrijfje", wijst ze naar een bureau met een vette Apple erop. "Deze tafel is van een fotografe en daar verderop zit een PR bureau. Zo bezorgen we elkaar regelmatig werk."

De rondleidingen - gidsentochten heten ze bij Bazar Curieux en Motel Mozaïque - zijn een vast onderdeel van het festival. Twee jaar geleden leidde Koos Hanenberg, geestelijk vader van Now & Wow ons rond in de toen nog kale ruimtes. Het stof lag er tientallen jaren hoog en Hanenberg vertelde terloops dat ze containers vol dode ratten uit de graansilo hadden moeten scheppen. Ook toonde hij een flinke, nog kale ruimte op de tiende verdieping. "Hier willen we mensen met goede ideeën straks de ruimte geven."

Stalingrad bunker
Joey Daniel heeft goede ideeën. Zo haalde de partyorganisator afgelopen vrijdag Basti van Tiefschwarz en het Duitse minimalduo Extrawelt naar Rotterdam voor zijn 300 MPH. De tiende verdieping is inmiddels omgebouwd tot Factory 010, een onwaarschijnlijk stoere industriële club die je eerder in Berlijn dan aan de Maasoevers zou verwachten. De poortjes en pakken bij de ingang doen een beetje afbreuk aan dat undergroundgevoel en ook de dure garderobe en het gedoe met muntjes helpen niet mee. Maar jongens, wàt een vette plek! Alsof je in een atoombunker ergens in Stalingrad staat.

Een nadeel van al dat beton is de akoestiek. Extrawelt (met een imposant instrumentarium spelen ze een stevige set) worstelt vrijdagnacht al om hun beats tot achterin in de zaal soepel te laten doorrollen en Roots Manuva heeft een dag later en tien verdiepingen lager hetzelfde probleem. Met je borst tegen de rand van het podium dan maar, zodat je de afzakkende broek van de beste rapper van Groot-Brittannië van dichtbij kunt zien.

Rodney Smith, zoals de Rootsman voor zijn moeder heet, heeft zijn wortels in de soundsystemcultuur van Brixton en Jamaica. En dus heeft hij twee (blanke!) dj's/muzikanten mee en als aangever de omvangrijke zanger Ricky Rankin. De dubs en ragga's van nummers als Witness en Again And Again glijden er in als warme chocomel, maar een toegift weet het viertal er niet uit te persen.

Rewind!
Beneden, in het dubstepzaaltje, wordt ondertussen wel om rewinds geschreeuwd. Lowriders, een Rotterdams collectief van basfreaks, speelt dan ook een thuiswedstrijd. DJ RuweData (met stip op één in de coole namen Top 10) blaast het opeengepakte publiek omver met razende breakbeats, dikke 2step en Modeselektor platen. Dreadlocks vliegen in het rond, vuisten gaan voortdurend richting plafond en de zoete lucht van ganja domineert. Wat nou rookverbod?

Later die nacht laat 'afro warrior' Benga horen waarom hij tot de top van de Britse dubstepdivisie behoort. Hij laat zijn bassen loeien als misthoorns, draait de grote hits en kent alle trucjes om de massa zo hard mogelijk te laten springen en schreeuwen om meer. Bij gebrek aan publiek in de buurt van de draaitafels verzorgt hij zijn eigen 'rewinds', waarbij tot twee keer toe een draaitafelnaald sneuvelt. Frustrerend, maar zijn parmantige afro blijft echter fier overeind.

Een sterk einde van een sterke aflevering van Bazar Curieux, dat een veel verrassender programma had dan in 2007. En met het pittige, maar enigszins onbevredigende optreden van popperslievelingen TV On The Radio ook een publiekstrekker van formaat had. Trouwens, die VIP bus, die was van hen. Het blijven Amerikanen he...

Tv On The Radio  - Wolf Like Me

/>