Tristram Cary (1925 - 2008)

Op 24 april is de Engelse electronica pionier Tristram Cary overleden in de Australische stad Adelaide. Hij was in 1949 de eerste Engelsman die zich serieus met electronische muziek bezig hield. Cary schreef muziek voor theater, radio, televisie (ondermeer de befaamde Dr. Who serie) en film. Na aanvankelijk te hebben gecomponeerd voor magnetische tape, schreef hij van het eind van de jaren zeventig muziek voor computer. Ook was hij betrokken bij de ontwikkeling van de eerste draagbare synthesizer, de vermaarde VCS3 van EMS (Electronic Music Studio).

Tristram Cary diende in de Tweede Wereldoorlog bij het Britse marine en werd daar opgeleid tot electronisch ingenieur. Toen na de oorlog de eerste bandrecorders op de markt kwamen, zag hij direct de muzikale mogelijkheden van die nieuwe technologie: je kon er opnamen mee monteren. "Mijn eerste gedachte was: waarom gebruiken we dat niet voor instrumentale muziek? Stel je voor dat het drumgeluid je niet bevalt, dan snij je er een opname van onweer doorheen. Waarom zou tape geen creatief medium kunnen zijn? Je kunt er allerlei nieuwe dingen mee doen." (Zie onderstaande link voor het volledige interview.)

Pink Floyd
Cary had zijn muzikaliteit en creativiteit van huis uit meegekregen. Zijn vader, Joyce Cary, was een gerespecteerde romanschrijver en zijn moeder een bovengemiddeld getalenteerde pianiste en zangeres. Hij was een van de eerste Engelsen die zich interesseerde voor musique concrète en ging na de oorlog aan de slag met goedkope, afgedankte legerapparatuur. "Instrumentale muziek had allerlei regels en ik wist niet precies hoe ik die moest breken. Naar mijn gevoel hoefde ik met electronische muziek geen regels te breken. Als ik iets deed wat me beviel, noemde ik het gewoon muziek."

Voor popliefhebbers is Cary's belangrijkste bijdrage wellicht zijn aandeel in de ontwikkeling van de VCS3 synthesizer. Het apparaat is te horen op Pink Floyds 1973 album Dark Side Of The Moon (en meer in het bijzonder op track 3, On The Run); in de dvd documentaire over dat klassieke album zie je Roger Waters met het apparaat werken aan On The Run. De VCS3 werd geproduceerd door Electronic Music Studio, een bedrijf dat Cary had opgericht met Peter Zinovieff en David Cockerell. Naast Pink Floyd gebruikten ook Kraftwerk, White Noise, Hawkwind en David Bowie deze vroege synthesizer.

Vanwege het benauwende muziekklimaat in Engeland - althans voor zijn avant-gardistische muziek - emigreerde Cary in 1972 naar Australië, waar hij tot 1986 doceerde aan de universiteit van Adelaide. In 1991 ontving hij de Medal of The Order of Austalia voor voor zijn bijdrage aan de naoorlogse muziek.

Documentaire over de VCS3 en Tristram Cary

Trailer What The Future Sounded Like
/>