Philou Louzolo: sci-fi techno, Underground Resistance, Sun Ra

Goede muziek onderscheidt zich zodra het karakter van de maker in een compositie doorsijpelt. Muziek met persoonlijkheid, een herkenbaar signatuur waarmee het generieke house of techno ontstijgt, het soort dat anno nu iedereen met een stuk software in elkaar kan flansen, maar in de poel van middelmatigheid wegzinkt als een steen in stilstaand water. 

De roots van Philippe ‘Philou’ Louzolo liggen in Congo, Nigeria en Zeeland, vanuit standplaats Rotterdam sleutelt hij sinds 2013 aan een oeuvre dat met iedere nieuwe release aan eigenheid wint. Het Nederlands-Portugese label Tomorrow Is Now Kid! bracht zijn muziek uit, en op ByrdOut uit Londen staat Louzolo op het roster tussen klinkende namen als Andrew Weatherall, Lee ‘Scratch’ Perry en Mad Professor.

''Als Louzolo muziek de wereld in slingert zit daar een boodschap achter''

Met Shinobi of Wokoundou inaugureert Louzolo zijn eigen label met sci-fi techno in de traditie van Underground Resistance. Op ‘Space Rebel Biko’ ratelt hi-tech funk langs metalen percussie als een drumband die sprintend door de straten sjeest. ‘Shinobi Of Lagos’ is sonische amfetamine uitgekookt op een lepel van Dark Energy-jazz, met lasers als kickdrums, krijsende tropische vogels en gesamplede stemmen van wat sjamaan-achtige priesters lijken te zijn. Op de B-kant heeft ‘Shinobi Of Kinshasa’ diezelfde mystieke sfeer, maar geven roffelende hi-hats het de opdoffer die deze plaat definieert. Op ‘Space Rebel Sakura’ gaat het energielevel nog een tandje verder naar links, een track met het tempo van psy-trance plaat. Gas terug neemt Louzolo alleen op ‘Susanoo’ met een engelachtig, digitaal sound design waar Oneohtrix Point Never trots op zou zijn. 

Niet alleen UR verdient een bedankje, Shinobi of Wokoundou is ook schatplichtig aan een andere Afro-Amerikaanse mastodont. Avant-jazz pioneer, orkestleider en virtuoos toetsenist Sun Ra (1914-1933) schepte een eigen universum aan de hand van afro-futurisme, een stroming die de toekomst van de Afrikaanse diaspora onderzoekt en ontwikkelt. Door de eigen culturele historie te benadrukken vormt zich een alternatieve toekomstvisie met zwarte thematiek en traditionele Afrikaanse cultuur als pijlers. De Marvel-filmproductie en kaskraker Black Panther is een voorbeeld van afro-futurisme, net zo als de futuristische esthetiek van Solange of het alter ego van Janelle Monae, Cindi Mayweather. Afro-futurisme geeft de zwarte gemeenschap een tastbare plek binnen alles dat hint naar de toekomst. Zie daar de volkomen natuurlijke connectie met techno. 

Die link legt Louzolo op zijn nieuwe label met het daarbij behorende narratief ook. Op de achterkant van de platenhoes schrijft hij over de ‘‘progressieve afro-futuristische planeet Wokoundou’’, en trekt hij parallellen tussen het Afrikaanse continent en Shinobu, een fictieve Japanse anime wereld. 

Als Louzolo muziek de wereld in slingert zit daar een boodschap achter, zie bijvoorbeeld ook zijn EP Nubian Quadrant. Maar dat soort verhalen zijn waardeloos zodra de muziek niet beklijft, wat in het geval van Louzolo allerminst het geval is. Want ook zonder die fascinerende dubbele laag klinkt de alternatieve toekomstvisie van Philou Louzolo als muziek in je oren.