Logos verruilt de bangers voor een ruimtepak

Meestal noem je Mumdance in één adem met Logos. Maar anders dan Laurel & Hardy of Sam & Dave hebben de twee Britse beatbouwers ook afzonderlijk van elkaar een volwaardige carrière. Logos is de werknaam van James Parker, die behalve dj en producer ook het brein is achter Londense clubavonden als Boxed en Different Circles, waar de baslijn even belangrijk is als het experiment. 

Vijf jaar zat er tussen Logos debuutalbum Cold Mission en opvolger Imperial Flood. In de tussentijd verschenen er een paar Mumdance + Logo’s-singles en albums, waaronder het enigszins tegenvallende Proto (2018). Voor Imperial Flood ging Logos weer grotendeels solo. Was er op zijn debuutalbum nog een nadrukkelijke connectie met de grime-clubs in het Verenigd Koninkrijk, voor dit compromisloze album trekt Parker zijn ruimtepak aan en zoekt de gewichtloosheid op. Met vlijmscherp sounddesign waaraan je gemakkelijk je oren openhaalt. 

Neem alleen al openingsnummer ‘Arrival (T2 Mix)’, dat met zijn ijle gezoem en metalige geratel makkelijk de soundtrack zou kunnen zijn voor een sterrenkruiser die zojuist de koppeling heeft gemaakt met een luchtsluis in Claire Denis’ recente sciencefictionfilm High Life.

De afgelopen jaren perfectioneerden Logos, Mumdance en Shapednoise dat futuristische zweefgeluid. Hun ‘weightless sound’, noemen ze het zelf. Het heeft het DNA van Britse drum ‘n bass- vernieuwers als Source Direct, Photek en Optical en het abstractieniveau van vroege Warp-producers als LFO, Sweet Excorcist en Autechre. Maar het is tegelijkertijd lichtjaren verder, waar het ontdaan van alle ballast zachtjes door het inktzwarte niets zweeft.

Goed voorbeeld van die laatste referentie is het samen met Mumdance geschreven ‘Zoned In’, waarin de droge kicks en metalige baslijn dezelfde typenummers dragen als die van de Londense wiskundigen. Maar waar Autechre zich graag verliest in moeilijke sommen, blijkt ‘Zoned In’ het meest dansbare nummer van het hele album. Clubroots verloochenen zich niet. 

Toch is Imperial Flood met zijn scherpe geluiden en extreme productie geen allemansvriend. In de dystopie van Logos is bovendien weinig plek voor frivoliteit, laat staan vrolijkheid. Maar wie graag eens zweeft in het luchtledige tussen hedendaagse clubmuziek en futuristisch experiment heeft aan James Parker een goede.