Tien Rewire-tips die je zelf niet al lang had bedacht

Wanneer het festival in kwestie van het kaliber Rewire is, is het maken van een tiplijstje geen werk maar f-e-e-s-t. Alsof je een dag lang gratis mag winkelen in een platenzaak met veelal onbekende edoch fabelachtige producties, want de flyer van dit festival voor avontuurlijke studiomuziek, van vrijdag 29 tot en met zondag 31 maart in Den Haag, wordt met de jaren beter.

Hieronder de score na een dagje schatgraven, waarbij kan worden aangetekend dat de meest voor de hand liggende artiesten (PAN Records’ en noise-heldin Puce Macy, DJB-favoriet en STROOM-artiest Annelies Monseré, ‘dj-mix van de eeuw’ kandidaat CCL, traditionele Perzische handdrums vs. iconische Duitse techno oftewel Mohammad Reza Mortazavi vs. Burnt Friedman, mutant pop-spektakel Lafawndah) volkomen arbitrair buiten beschouwing zijn gelaten. Zie je in Den Haag!

Sosena Gebre Eyesus
Alsof je wijlen Arthur Russell in een onbegrijpelijke taal hoort zingen en spelen, zo prachtig breekbaar klinkt Sosena Gebre Eyesus, zangeres en muzikant uit Ethiopië. Een brommend, zalvend basgeluid tovert ze uit haar Begena aka ‘King David’s Harp’, een instrument dat in de oudheid werd aangewend wanneer kwade geesten vriendelijk doch dringend naar het spirituele hiernamaals werden verwezen. Supertip, dit wonderschone album op Little Axe Records, een plaat die heilzaam is als een ontspanningsmassage.

Angel Bat Dawid
Tot aan Rewire 2019 nooit eerder van gehoord, maar inmiddels staat The Oracle van Angel Bat Dawid op repeat (via Spotify) en is de cassette besteld (Discogs). Bat Dawid, spruit van de jazz- en improvisatiescene van Chicago, beheerst de kunst van instant bevrediging zonder ook maar ergens plat worden. Waar free-jazz vaak een excuus voor chaos is, ontdoet de Amerikaanse producer en saxofonist haar cosmic soul-jazz van overbodige ruis. Heel, heel, héél erg mooi album en bovendien superknap gemaakt: met behulp van overdubbing zijn alle stemmen die je hoort van Bat Dawid zelf, net als alle instrumenten. Diepe buiging.

CTM
‘‘Took the Tesla for a spin itself.’’ Avant-popsongs over Elon Musk en Michael Jackson; bij de Deense Cæcilie Trier alias CTM  is die fantasie werkelijkheid en het resultaat eufemistisch gesteld intrigerend. Trier is een klassiek getraind cellist, zangeres en componist die haar werkveld tegenwoordig naar het elektronische verlegt. Op haar recente albumRed Dragon speelt o.a. noise- en industrial-sensatie Puce Mary mee (zie intro boven dit lijstje), maar de muziek van CTM zelf is allesbehalve een orkaan van geluid. Sfeervol en subtiel eerder, als een vroege Joni Mitchell, want ook Trier is gezegend met een adembenemend mooie stem, alleen doet de Deense het met minimale elektronische begeleiding in plaats van traditionele gitaren.  

CURL
CURL is een sterrenensemble uit de kieren van de bloeiende avant-garde scene van Londen, een moderne supergroep bestaande uit niemand minder dan Mica Levi (bekend van o.a. Tirzah, Micachu & The Shapes, de soundtrack van Scarlett Johanssons Under The Skin enz. enz.), Coby Sey (Whities) en rapper Brother May. Afzonderlijk van elkaar stonden Levi en Sey al eerder op een Rewire-podium. Het Haagse festival heeft ze nu voor het eerst samen op een Nederlandse bühne, een primeur.

Clara! y Maoupa
Checken als je van stuiterende new-school reggaeton met hyperhoog energielevel houdt: Clara!’s mixtapes (Reggaetoneras 2) en (Reggaetoneras 3), uitgebracht door Editions Gravats, het label van Low Jack waar alle fysieke releases na pak ‘m beet een week na verschijning uitverkocht zijn. Ik heb onderstaande track al maanden op repeat, veel heupvriendelijker dan ‘El Ratón’ wordt ’t niet. Reggaeton meets dancehall meets een me importa una mierda-attitude meets Maoupa Mazzocchetti's off beat waanzin, want die laatste is de Maoupa in Clara! y Maoupa. Superduo.

Foodman
Shokuhin Matsuri aka Foodman maakt hybride ambient-space-jazz-house die net zo psychedelisch als futuristisch klinkt. Moriyama heet zijn meest recente album (2018) dat werd uitgebracht door het machtige Palto Flats, het Amerikaanse label dat zich focust op tijdloze experimentele pop en sensationele elektronische muziek, en eerder parels van o.a. GeorgiaMidori Takada en Mariah opdook. De term ‘uniek’ wordt vaak te pas en te onpas gebruikt, maar in het geval van Foodman lijkt het me meer dan terecht. Luister en oordeel zelf.

Flohio
Staccato als een andante van Mozart, zo gortdroog, fel en op tempo spit de Nigeriaanse rapper Flohio haar lyrics met Londens accent over allesbehalve clichématige trap-beats. Muziek waar heel veel inzit, van dystopische elektronica tot gestripte Berlijnse techno (ze maakte vorig jaar een plaat met Modeselektor), en van Clara! Y Maoupa-achtige dancehall tot hiphop-op-je-kaak-beats à la Princess Nokia. Energie, energie, energie!  

Jessie Hoefnagel
Complimenten voor de programmeurs die tussen al het internationale Rewire-geweld hun ogen niet sluiten voor lokaal talent. Enter Jessie Hoefnagel aka Stekkerdoos uit Den Haag, die van een ratjetoe van field recordings, samples van cassettebandjes, vocalen, drones en ratelende beats iets sicks weet te fabriceren. ‘‘Dreamy noise with a touch of dark’’ noemt ze het zelf. Prima, ik ben fan. Onderstaande track produceerde ze in slechts dertig minuten.  

Astrid Sonne
Fans van Laurel Halo of Holly Herndon checken Astrid Sonne, de Deense die haar klassieke muziekopleiding aanwendt om de meest uitdagende elektronische muziek te maken. Sonne is fan van Lorenzo Senni en dat hoor je terug in haar muziek die heel ruimtelijk en groots is, met veel trance-elementen die als een wervelwind door de composities suizen. Heel fris, heel tof!

Laura Agnusdei
Pastoraal, cinematografisch, betoverend: Laura Agnusdei is saxofonist én onderzoeker aan het Haagse Instituut voor Sonologie. Ze houdt zich bezig met de invloed van moderne technologie op muziek, maar haar producties klinken allesbehalve academisch. Alsof je in een thermisch geluidsbad vol sonische bubbels stapt, zo weldadig klinken haar meeslepende composities.