Thanks to Plastic? Of thanks to Bird?

Thanks To Plastic. Zo heet de driedubbellaar die afgelopen zomer van Theo Parrish verscheen, waarop de dj uit Detroit in de vorm van een avondvullende mix een welverdiende ode brengt aan de inmiddels gesloten Londense nachtclub Plastic People, waar hij een vaste avond had. Maar waarom spreekt vrijwel iedereen in het publiek Nederlands? Misschien wel omdat de set helemaal niet in Londen, maar in Rotterdam werd opgenomen. 

Dat vermoedt Theo Parrish-fan en crate digger Tim Bijl althans. Hij heeft een sterke zaak. Tim postte zijn bevindingen op Discogs en kreeg al snel bijval van andere fans. Waaronder iemand die zijn eigen gejuich meent te herkennen op de cd.

“Ik kocht Thanks To Plastic afgelopen zomer en vind het een hele toffe set”, vertelt Bijl via de telefoon. “Vooral de eerste cd is geweldig. Die luister ik vaak in de trein en daarbij viel het me direct op dat je eigenlijk alleen maar Nederlands hoort praten in het publiek.”

Natuurlijk is het goed mogelijk dat er in Plastic People ook Nederlanders vooraan bij de booth stonden, realiseert Tim zich aanvankelijk. “Het was een bekende club en Theo Parrish heeft genoeg Hollandse fans.”

Om een referentie te hebben gaat hij online op zoek naar sets die Theo Parrish in Nederland deed en stuit daarbij op een opname van de Rotterdamse club Bird in maart 2013. “Daar draaide hij precies dezelfde platen. Belangrijker nog: ook het gejuich en geschreeuw van het publiek blijkt exact overheen te komen met de Thanks To Plastic-cd’s. “Je hoort mensen die wat roepen of gillen tijdens de set en die fragmenten hoor je terug op de Bird-compilatie die op YouTube staat.”

Thanks To Plastic past in een reeks mix-cd’s die Theo Parrish al zo’n twintig jaar in eigen beheer uitbrengt, met titels als Eclectic Asthetic, Comtemporhythms en Music Gallery Detroit Four

De geluidskwaliteit van die albums houdt niet altijd over, maar de cd’s zijn erg gewild en worden gezien als dj-colleges waarin de Amerikaan je meeneemt langs twintig jaar dansmuziek. Ze illustreren ook goed wat een fantastische dj Theo Parrish is. Iemand die de meest onmogelijke combinaties als volkomen vanzelfsprekend laat klinken en zijn rotary-mixer niet als gereedschap, maar als instrument gebruikt. De meeste van die mix-cd’s hebben trouwens geen hoorbaar publiek, iets waarin het Thanks To Plastic-album dus afwijkt.

Waarom Theo Parrish koos voor de Rotterdamse opname in plaats van de Londense, blijft een raadsel. Frappant is natuurlijk dat er een datum van die bewuste nacht op de cd’s ontbreekt. En een 'ode' kan natuurlijk ook ergens anders opgenomen zijn. Maar waarom meld je dat dan niet? 

Bij Bird hebben ze een beetje een dubbel gevoel over de al dan niet bewuste verwisseling. Enerzijds is de Rotterdamse club trots, maar het voelt volgens programmeur Guido van Dieren “ook een beetje lullig”.

Van Dieren haalde Theo Parrish de afgelopen jaren minstens zes keer naar Rotterdam, waaronder meerdere keren naar Bird. “De laatste keer dat ik hem boekte (december 2016) was ‘ie eigenlijk al te duur voor ons en kostte het me financieel bijna de kop”, bekent hij. 

De kans dat Theo Parrish nog een keer in de intieme Rotterdamse club onder de voormalige Hofpleinlijn te horen zal zijn, is dus niet zo groot. Wat dat betreft is Thanks to Plasticeen mooie muzikale erfenis. Al was Thanks To Bird als titel dan beter op zijn plaats geweest.

Uiteraard hebben we Theo Parrish en zijn label Sound Signature om een reactie gevraagd, maar die bleef uit