Upsammy: statische elektriciteit

Probeer ‘t eens. Luister naar de eerste negen seconden van upsammy’s ‘Dancing Faries’. Gedaan? Grote kans dat-ie nu in je digitale winkelmand ligt. Negen seconden. Veel langer heb je niet nodig om te beseffen dat er iets knettert.  

Upsammy is een alias van Thessa Torsing uit Utrecht. Vorig jaar maakte ze indruk met twee tracks op Paerels, de verzamelaar van Nous’klaer die binnen afzienbare tijd dezelfde status als de eerste PAN- of vroege Warp-comps krijgt. Keurig op de plank naast andere uitgaves waarop voor het eerst het talent van een nieuwe generatie artiesten werd geoogst.

Het een-tweetje tussen upsammy (zonder hoofdletter) en het Rotterdamse label kreeg een vervolg met Another Place, Torsings juichend ontvangen debuut EP vol dartelende IDM en wapperende, Black Dog-achtige proto-techno.  

Vaak ben je bij zoiets abstracts als elektronische muziek op zoek naar woorden waarom iets of iemand nou precies zo goed is, maar upsammy maakt het recensenten makkelijk. Zet haar muziek op shuffle en de conclusie is evident: ze heeft, zo jong nog (22), een groot spectrum van alle denkbare elektronische (sub)genres in de vingers. Het lijkt wel alsof ze, zodra ze aan een nieuwe track begint, geen idee heeft waar de compositie gaat eindigen, of in welk hokje het moet vallen.

En dus schiet het alle kanten op, met originaliteit als gemene deler.

Op Words R Inert, uitgebracht door Die Orakel uit Frankfurt, hoor je een instrumentale synth-pop track (‘Wednesday Morning’) die doet denken aan Yellow Magic Orchestra, het Japanse antwoord op Kraftwerk, terwijl de B-kant fans van Gerald Donald (Heinrich Mueller, Arpanet, Dopplereffekt) laat smelten.

Maar het hoogtepunt is toch echt ‘Dancing Faries’. Ik koop amper nog vinyl dat vooral op de dansvloer tot z’n recht komt, maar was hier na negen seconden om. Meer is niet nodig om van je stoel te lazeren. Upsammy’s hi-hats klinken niet als hi-hats, maar als laserstralen in een deeltjesversneller. Het tolt en het zuigt en spat uit elkaar; statische elektriciteit die met de snelheid van het licht door je oren giert, Pan Sonic en Alva Noto in de zesde versnelling, hydraulische baslijnen waar dj’s als Helena Hauff en Stingray patent op hebben.

Een klassiek geluid, maar in de handen van upsammy hoor je opeens dat er nog oneindig veel rek in zit.