Mark Pritchard: de kameleon is terug

Onder tientallen pseudoniemen geeft Mark Pritchard de dansvloer al twintig jaar kleur. Naar aanleiding van zijn nieuwe album The Four Worlds compileerden we een beginnersgids als inleiding tot zijn veelzijdige werk. 

Weinig artiesten slepen meer alter ego’s met zich mee dan Mark Pritchard. Maar nadat de Brit een paar jaar terug naar Australië verhuisde en tegelijkertijd de meeste schuilnamen aan de dijk zette, brengt hij zijn muziek nu gewoon onder zijn geboortenaam uit. 

Zijn voorgaande album Under The Sun leek ook in muzikaal opzicht een kantelpunt. Nadat hij de afgelopen twintig jaar techno, deephouse, drum ’n bass, elektrofunk, ambient, grime, juke en dubstep maakte, leek hij op het wonderschone en psychedelische Under The Sun zijn definitieve stem te vinden. 

Twee jaar later is er een opvolger: The Four Worlds, andermaal een samenwerking met de Amerikaanse kunstenaar Jonathan Zawada, terwijl de zang dit keer komt van Gregory Whitehead en The Space Lady. Afgezien van het lange openingsnummer ‘Glasspops’ (een broeierige cocktail van italodisco en kraut) staan er nauwelijks beats op The Four Worlds. Terwijl beats tot nu toe zo’n beetje de enige constante waren in het veelzijdige oeuvre van Pritchard.

Voor wie nog nooit van Jedi Knights, Global Communication of Reload gehoord heeft, hier een korte inleiding tot zijn werk. Vooral om te illustreren hoe veelzijdig ‘the man from down under’ is. 

Link – Amenity (1992)
Nadat in Detroit de tweede golf technomuzikanten richting Europa spoelt en in Groot-Brittannië aan land komt, beginnen Mark Pritchard en Tom Middleton direct een platenlabel: Evolution. Net als hun voorbeelden Carl Craig, Anthony ‘Shake’ Shakhir en Urban Tribe monteren ze breakbeats in hun techno en hangen daar prachtige strings overheen. De Link-EP is in 1992 de vijfde single op het label. Er zullen er nog twee volgen, waarna Evolution enige tijd op zwart gaat, wat uiteindelijk bijdraagt aan de latere cultstatus van het label. Originele persingen gaan tegenwoordig voor veel geld van de hand op Discogs. Maar je kunt ook op zoek gaan naar de Warp-compilatie The Theory of Evolution.

Jedi Knights - May The Funk Be With You (1996)
Na Global Communication misschien wel het populairste project dat Mark Pritchard en Tom Middleton samen hebben bestierd. Jedi Knights is pure pret. Electrofunk met een dikke knipoog naar helden als Afrika Bambaataa, Jonzun Crew en Man Parrish. Maar ook naar funkhelden als Zapp en Herbie Hancock, wiens muziek ze naar believen sampelen op het goed ontvangen album New School Science. De Imperial Stormtroopers die op de eerste persing staan, worden in allerijl weggehaald als de advocaten van George Lucas briesend aan de lijn hangen. 

Africa HiTech - Out In The Streets (2011)
Een keer horen in een club is nooit meer vergeten, dit energieke juke-monster rond een eindeloze sample van reggae-legende Ini Kamakoze. Nadat Mark Pritchard naar Sydney verhuist, loopt hij zanger, producer en muziekvriend Steve Spacek tegen het lijf met wie hij prompt het project Africa HiTech begint. ‘Out In The Streets’ staat op hun enige album 93 Million Miles. Het is een soort eerbetoon aan de muzikale smeltkroes die het Londense nachtleven is, waar Jamaicaanse en Nigeriaanse ritmes met groot gemak worden toegepast in Britse clubmuziek als UK bass, footwork en grime.  

N.Y. Connection - The Dub (1993)
Monsterlijk effectieve houseplaat met een baslijn die je onherroepelijk richting dansvloer sleurt. En anders doen die lukraak tussen de kickdrum geplaatste rimshots het wel. Mark Pritchard groeit begin jaren negentig op met de New Yorkse clubhouse van labels als Strictly Rhythm en Nu Groove en heeft direct grote bewondering voor de hypnotiserende Wildpitch-baslijnen van DJ Pierre. Deze eerste single (een 10” inch) verkocht alleen al in Engeland meer dan 10.000 stuks. Niet slecht voor een debuut. 

Harmonic 313 – Battlestar (2008)
Vier singles en een album is uiteindelijk de oogst van Harmonic 313, een soloproject waarin Pritchard in 2008 zijn liefde voor abstracte hiphop alle ruimte geeft en dat een vervolg is op het eerdere duo Harmonic 33. De geest van J Dilla waart rond op When Machines Exceed Human Intelligence. Sterker nog, Dilla-protege’s MCs Elzhi and Phat Kat zijn zelfs te horen op de track single ‘Battlestar’. 

Global Communication - 76:14 (1994)
Volgens velen een van de beste ambientalbums ooit gemaakt. En een voorbode voor het prachtige zweefwerk dat Mark Pritchard tegenwoordig produceert. Nadat hij samen met Middleton de soundtrack voor The Last Temptation of Christ van Peter Gabriel heeft gehoord, besluiten ze halverwege de jaren negentig zelf ook iets dergelijks te maken. ‘‘Emotion through sound’’, is de basisgedachte. Alle ballast wordt overboord gegooid. Werktitels worden vervangen door cijfers die de lengte van de tracks aangeven. Tel alles bij elkaar op en je hebt de albumtitel. Voor de onorthodoxe productie gebruikt het duo behalve een zestien-kanaalsmengtafel ook een handvol geleende synthesizers en een gare Casio FZ-1-sampler. Sleutelnummer is het dromerige ‘14.31’, waarin een tikkende klok van begin tot het eind het tempo aangeeft.