Herfstdrift heeft goud in handen

‘‘Jongens, hebben jullie al een timetable?’’ Zonder het antwoord af te wachten drukt een beveiliger lachend het schema van Herfstdrift in onze handen. We zijn het terrein nog aan het verkennen, staan op de indrukwekkende technovloer, een soort kooi-in-tentconstructie die speciaal voor het festival is opgetuigd. Anton Pieëte alias Darling heeft net zijn eerste plaat opgelegd. Als we weifelend naar binnen stiefelen en ons vergapen aan het gietijzeren decor, stapt onze securityvriend op ons af. ‘‘Alsjeblieft, en veel plezier vanmiddag.’’ 

Het zegt iets over de sfeer die ook de rest van de dag op het voormalig fabrieksterrein hangt. Die is hartelijk. Organisatie en publiek, dat vooral uit Nijmegen en omstreken lijkt te komen en elkaar kent en waardeert, bouwden samen een festival dat opvalt met een sterk programma en prachtlocatie. Met uitzondering van Groningen (Paradigm), is er buiten de Randstad nergens in Nederland een middelgroot festival dat nichenamen als Nobu, Octave One, Oceanic, Mattheis, Interstellar Funk, Aurora Halal en Afrobot over vijf podia verdeelt. "Ik weet zeker dat een groot deel van het publiek het gros van de artiesten niet kent", zegt een Drift-bezoeker van het eerste uur. "Maar mensen vertrouwen op de naam van de organisatie."

Zelf kom ik van de andere kant van de Waal. Ik weet nog goed hoe wij als Arnhemse jochies onder de indruk waren van ‘Roosje’. De authentieke locatie, het bier uit fles, het feit dat je niet gelijk een tik op je neus kreeg wanneer je per ongeluk tegen iemand aanbotste: dat waren we met onze skihut- en Bacardi Breezer-uitgaanscultuur niet gewend. Aha, zo kan het dus ook? Tof.  

Dat Doornroosje vruchtbare grond voor clubcultuur is zal niemand ontkennen. Drift-organisator Brent Roozendaal genoot er als dj en promotor zijn opleiding, iedereen die nu in de Waalstad clubavonden organiseert zal zeggen dat de liefde voor house en techno in Roosje ontstond. Nijmegen heeft qua bevlogen organisaties weinig te klagen. Op Herfstdrift komt de scene samen. Lokale partijen NDRPNTS en The Tribe hosten overdag een podium, Couture doet datzelfde op de after in de Brebl, de ‘‘vrijplaats voor dat wat jij wil’’ op een steenworp afstand van de Vasim. Samen til je de lokale scene naar een hoger niveau.

De Vasim werd in 1948 gebouwd als onderdeel van kunstzijdespinnerij Nyma en leent zich wat esthetiek betreft uitstekend voor een festival als Herfstdrift. De gemeente besloot het industriële terrein in takt te laten en geeft de creatieve scene ruim baan. Nijmegen is van oudsher een progressief en links bolwerk. Een politiek geluid dat soms prima samengaat met clubcultuur. In Nijmegen zeker.

''Wat je met zo’n geluidssysteem probeert is om het een zo breed mogelijk audiospectrum weer te laten geven''

In die pracht van een technotent, gedoopt tot ‘Kathedraal’, spelen Nick Lapien en Robin Koek alias Artefakt en Deframe al vroeg op de dag live een AV show. Lapien woont al een tijd in Berlijn. Misschien is dat waarom zijn naam hier niet heel veel bellen doet rinkelen. Iets wat vreemd is wanneer je naar zijn discografie kijkt. Samen met Koek maakt hij techno voor labels als Delsin en Field Recordings, onder zijn eigen naam brengt hij house uit en als Metropolis nestelt hij zich op snijvlak van electro, EBM en wave. Een multi-talent dat vaker in zijn geboorteland zou moeten spelen.

Rechts van de Kathedraal klinkt in de NDRPNTS-tent een compleet ander geluid. Het is de plek waar Diede van Overbeek, medeorganisator van Drift, zijn liefde voor zwarte en tropische muziek etaleert. De plek waar je vanmiddag de tribale Mbalax-ritmes van Mark Ernestus hoort, gedraaid door Bert Bert & Rik Payne, of de afro-edits van Umoja en de space disco van Afrobot. Toptent, vooral ook omdat hier het tofste geluidssysteem van Herfstdrift te vinden is. Jochem de Wit haalde zijn audiomosterd bij de Jamaicaanse reggae soundsytem-cultuur. Hij besloot er zelf een in elkaar te timmeren, met als resultaat het Harmonic Waves Sound System. Vanmiddag staat hij voortdurend te luisteren en te meten of alles oké klinkt. ‘‘We zijn constant aan het schaven, want het kan altijd beter maar dat is een kwestie van testen wat werkt. Wat je met zo’n systeem probeert is om het een zo breed mogelijk audiospectrum weer te laten geven. Het laag is natuurlijk superbelangrijk, maar de rest moet ook dik klinken.’’ En dik klinkt het, al kunnen we ons voorstellen dat de Magic Waves in een kleinere ruimte nog beter tot z’n recht komt.

De oude Vasim-fabriek vormt het epicentrum van Herfstdrift. Onder de schoorsteen die hoog boven het gigantische gebouw uittorent huizen ateliers, werkplaatsen en creatieve kantoren, vandaag heeft DJBroadcast de eer om er een podium te hosten. Dat doen we met favorieten van het eerste uur (Aurora Halal, Interstellar Funk, Shanti Celeste), een lokale held (Emilio Bestevez) en twee Britten die in de Champions League van de dance spelen: Funkineven en Pearson Sound. Toffe, rauwe locatie, maar al dat kale beton heeft ook zo zijn nadelen. Een fabriekshal is gemaakt voor noeste arbeid en niet voor een dikke clubset. De gigantische stoffen doeken ten spijt, niet overal klinkt het laag even lekker. Lastig, zeker wanneer je als organisatie sporadisch in de Vasim neerstrijkt en dus niet wekelijks je geluidssysteem kan tweaken.

Het Nyma-podium, een doorzichtige en behaaglijk warme tuinkas, is het terrein voor de melodische house van Patrice Baumel, Tom Trago en Robag Wruhme. Jammer dat de ruimte van The Tribe, een uit de kluiten gewassen garage recht onder de fabriek gedurende de dag leeg blijft. Maar Herfstdrift heeft met de Vasim goud in handen en steekt haar nek uit voor spannende elektronische muziek in het oosten. In Nijmegen voelt zelfs een Arnhemmer zich thuis.