Speedbommen in een Amsterdamse brouwerij

''Cardboard! Laaaamb! Racing! Down the tracks!’’ De staalharde new wave van Crash Course In Science is net zo sober als geniaal. Met minimale elementen bouwden de industrial pioniers tracks die dertig jaar na dato niks aan kracht hebben verloren. Speedmuziek. Knallen met je vuist in de lucht. De Red Light Radio-avond in de Oedipus brouwerij serveert op zaterdag naast fantastisch bier ook een van de spannendste ADE line-ups. Voor jong, maar zeker ook voor oud.  

Good evening. We’re from Australia and we’re called Kylie Minogue.” De openingsgrap illustreert de droge humor waarmee Tom Ellard zich al zijn hele leven bedient en die de talloze Severed Heads-albums en singles sinds 1980 (!) doorspekt. Platen die gedraaid worden door dj’s als Traxx, Optimo en Laurent Garnier maar ook door liefhebbers van schurende avant-garde elektronica, want dat maakten Severed Heads vroeger ook. Ja mensen, we hebben hier te maken met de levende legende. Een cultheld.

Een tamelijk ongrijpbare held ook. Al was het maar omdat de Severed Heads vrijwel nooit op de Nederlandse podia te zien zijn geweest. Uitgerekend tijdens het Amsterdam Dance Event staan de Australische elektronische pioniers in ons land, samen met nog zo’n relikwie uit de donkere jaren tachtig: Crash Course In Science. Die met hun single ‘Flying Turns’ ooit en zonder het zelf te weten aan de wieg van new beat stonden.

Daarmee was het vooraf een van de spannender boekingen in het uitpuilende geelzwarte programmaboek, zeker omdat de locatie ook niet alledaags is: Brouwerij Oedipus in Amsterdam-Noord. Na de Tolhuistuin lijkt Paradiso met deze loods (met een capaciteit van 350 man en gratis parkeren) op een industriegebied een derde potentieel poppodium gevonden te hebben.

''Het is muziek met een moddervette rauwe rand''

Mannenliefde
Het bier, met namen als ‘Mannenliefde’, ‘Panty’ en ‘Salty Dick’, is alvast fantastisch. En de sinds vorig jaar geopende brouwerij heeft met zijn hoge plafond, hangplanten en coole muurschilderingen inderdaad wel iets weg van een alternatieve club. Die mannenliefde nemen we aan het begin van de avond trouwens even heel serieus. Want als de zaal tegen negenen volstroomt, lijkt het aanvankelijk of je alleen binnenkomt met hipsterbaard en legerjas. Maar later op de avond duiken er steeds meer alternatief geklede meisjes tussen de mannen op. Meisjes met neusringen, leren jasjes en coole brillen. En goede zin in een avond vol vintage electro en new wave.

De twee optredens zijn opgehangen aan een Red Light Radio & Dark Entries-avond. Dj’s als Mark van de Maat (Knekelhuis), Parrish Smith en Casper Tielrooij staan daarom ook op de poster. Oud en nieuw botst hier niet maar omarmt elkaar.

Aphex Twin
Severed Heads (vanavond een duo) maakt anno nu nog steeds muziek en kekke videoclips, maar snapt dat de zaal vanavond vooral het oude werk wil horen. Om het ons makkelijk te maken, flitsen behalve songtitels ook de jaartallen op het videoscherm voorbij. ‘Harold and Cindy Hospital’ uit 1986 is slepende industrial in slow-motion, ‘All Saints Day’ (1989) is New Order-achtige disco die zo op hun album Technique had gepast en ‘Hot With Fleas’ uit 1987 is Aphex Twin-esque electropop met harde metalige klappen en een curieus refrein. “Hang your head in shame” zingt Ellard met die gekke benepen zangstem van hem. Zijn grootste ‘hit’ ‘Dead Eyes Opened’ (’84) komt ook voorbij, in een puike opgekalefaterde versie. Eindeloos hallucinant. De Severed Heads maakten minimal techno voordat het überhaupt bestond. Respect. 

Neonlichtjes
Wat dat betreft is het weerzien met Crash Course in Science andere koek. De slapen bij het trio uit Philadelphia zijn net zo grijs als die van het Australische duo, maar zangeres Malloie Yago en haar twee kompanen springen rond op het podium alsof ze net uit de tijdmachine van de jaren tachtig zijn gevallen. Compleet met zonnebrillen, knipperende leds rond de heupen en lichtgevende ballen aan touwtjes. Het heeft iets potsierlijks en aandoenlijks.

Dat verandert als ‘Cardboard Lamb’ voorbij komt, een sissende en sinistere electroplaat uit de tijd dat iedereen zwarte kleding en puntschoenen droeg. Dan ineens hoor je hoe actueel hun op industrial geschoeide elektronica nog is. En waarom labels als Dark Entries en Minimal Wave het oude Crash Course In Science-materiaal met liefde koesteren.

‘‘Fuck man, wat een sicke platen heeft die gast''

Het is muziek met een moddervette rauwe rand. Energiek en vol power. Naast ons staat een groep mannen te ‘dansen’, maar dat doe je op de amfetaminebommen van Crash Course In Science slechts met strak gespannen bovenlichaam. Kop in de schoot en schokken met je lijf. Na de show van de Amerikanen mag bovengenoemd dj-trio de avond afsluiten. Mark van de Maat is een van de best bewaarde geheimen van Amsterdam. Hij runt het eigenwijze Knekelhuis-label, vormt samen met Parrish Smith industrial-duo Volition Immanent en speelt in black metal band Black Decades. Zijn grootste kracht als dj: een exquise smaak. Aardedonkere maar effectieve new wave, post-punk en EBM vinden elkaar naadloos. Het feest verplaatst zich van podium naar dj-booth, die ergens halverwege de zaal is opgebouwd. Dan is het zonde dat het geluid nog altijd uit de speakers die op de bühne staan opgesteld moet komen. Dansen doe je bij voorkeur met je hoofd in de boxen, niet op een geluidsgolf die vanuit rechts in de verte aan komt spoelen.

Het is Parrish Smith om het even. Het Nederlandse talent bracht eerder dit jaar zijn Virgin Of The World EP uit op datzelfde Knekelhuis. De Red Light Radio resident trekt de gitszwarte lijn van zijn labelcollega door en voegt een scheut acid aan het recept van de avond toe. Aan Casper Tielrooij de taak om de zaak in het slot te gooien. De Dekmantel stamvader heeft een platencollectie die je doet watertanden. Je kan ‘m op een Braziliaanse avond boeken, maar net zo makkelijk op een feest waar industrial pioniers publiekstrekker zijn. ‘‘Fuck man, wat een sicke platen heeft die gast,’’ schreeuwt iemand in mijn oor.    

Red Light Radio plus Paradiso blijkt een ijzersterke combinatie. De een zit vuistdiep in de underground dj-scene, de ander weet welke legendarische bands er nog steeds relevant zijn. De ADE-zaterdag is er een van staalharde baslijnen, perfect bier en een prettig ongedwongen locatie. Wat ons betreft is de Oedipus Brouwerij een blijvertje als het gaat om clubavonden.