Brieven uit Tisno: Mattikk is de beste dj waarvan je nog nooit hebt gehoord

Tisno, vrijdag 2 september

Lieve mama,

Vakantie. Ik schets de situatie voor je. We hebben net de luifel van het gigantische balkon uitgerold, ons tijdelijke appartement in Tisno kijkt uit op een azuurblauwe Adriatische Zee. Links een kleine vissershaven, rechts een baai waar wordt gezwommen. Gister dansten we met het zand tussen onze tenen op het nieuwe Selectors festival van Dekmantel in Kroatië.  

DJBroadcast is een week met zomerreces dus daarom geen regulier festivalreport. Maar belofte maakt schuld (‘‘we horen nooit iets van je als je op reis bent’’), dus schrijf ik je de komende dagen vanaf mijn vakantieadres of, vakantiefestival eigenlijk. Een subjectief verslag van een muziekparadijs. Met de groeten uit Tisno.  

Vijftienhonderd bezoekers gaan er tijdens Selectors in The Garden mam, het plaatselijke restaurant annex bungalowpark dat in de zomer dienst doet als festivalterrein.

In het hoogseizoen staat er vrijwel wekelijks een dik rood kruis in de agenda van de uitbaters. Feest. Technotoeristen welkom. ‘‘Kroatië leeft van toerisme,’’ vertelt onze chauffeur. ‘‘Joegoslavië was een land van 22 miljoen inwoners, sinds de oorlog telt Kroatië er vier miljoen. Bijna alle industrie is verdwenen, van export valt als klein land niet te leven. Het toerisme omarmen we met trots. Dit is een prachtig land en jullie zijn van harte welkom.’’

Want inderdaad: alle clichés over het Mediterrane nirwana zijn waar. Kijk alleen al naar de surrealistische back drop van Selectors. Een beter uitzicht vanaf het stenen podium aan het water bestaat niet. Deniro, Antal en Daniele Baldelli check je de komende dagen vanaf je luchtbed. Doordat het festival zo extreem kleinschalig is, voelt het als een achtertuin waar je komt chillen met je vrienden. Vakantie dus. Niet alleen voor bezoekers maar ook voor de artiesten. Cinema Royale rockt een stijlvolle Speedo, Young Marco en Vakula vormen een opvallend succesvol gelegenheidsbiljartduo. Veel ongedwongener dan dit wordt het niet.

Dan hebben we meteen de relatief ‘grote’ artiesten genoemd. Tuurlijk, later deze week sieren ook Dekmantelfavorieten Joy Orbison, I-F, Hunee en The Black Madonna de flyer, maar wat de line-up speciaal en spannend maakt zijn de Nederlandse dj’s die nooit eerder of weinig vlieguren maakten. Knekelhuis’ Mark van de Maat, Paradiso-programmeur Boye, het Rotterdamse talent Moody Mehran: wie ze heeft horen draaien weet dat ze moeiteloos meekunnen op festivals van internationale allure, maar vaak krijgen ze niet de kans.

‘‘Het idee is ontstaan vanuit onze favoriete plek op Dekmantel Festival: het Selectors-podium,’’ vertelde Thomas Martojo ons eerder. ‘‘Daar krijgen dj’s de kans om de diepte in te gaan, of een set te draaien die je niet zo snel van ze verwacht. Hier kunnen we die bijzondere dj’s op een voetstuk plaatsen en dat is super goed ontvangen. In tegenstelling tot een jaar of vijf geleden staan mensen heel erg open voor dj’s die je meenemen langs allerlei verschillende genres. Ik vind dat bijzonder om te zien, ook omdat die dj’s daar heel veel succes mee oogsten. Wij vinden dat heel tof, want in principe is dat de basis van wat wij als Dekmantel doen. Wij zijn zelf dj’s met brede interesses, dat speelveld ligt nu helemaal open. Te gek.’’

Het adjectief Selectors is bedacht voor dj’s als Mattikk. Thijs van de Wijngaert (echte naam) werkt voor Delsin, het Amsterdamse technolabel dat zich tot de beste van de wereld mag rekenen. Mattikk produceert, zoals het gros van zijn collega’s op de Selectors line-up niet, maar heeft plaatjes draaien tot kunst verheven. Een strakke mix is niet altijd een voorwaarde voor een topset, maar Mattikk laat zien wat er kan wanneer je volledige controle over vinyl en mixer hebt. Dan draai je geen plaatjes, maar boetseer je uit twee composities een derde. Knap als je in een redelijk beperkt genre toch je eigen stijl weet te vinden. Mattikk draait kalme, warmbloedige techno en sfeervolle Detroit electro, vist de parels van Delsin (Artefakt) en het Nijmeegse connaisseurlabel Shipwrec (214) uit zijn tas, en naait ‘t bijna nonchalant soepel en naadloos aan elkaar. Indrukwekkend.

Mixen? Brian Shimkovitz alias Awesome Tapes From Africa geef vanachter een grote zwarte zonnebril toe dat-ie er soms naar verlangt. ‘‘Het is altijd afwachten welk cassettedeck er klaarstaat,’’ verzucht de New Yorker terwijl hij een nieuwe tape in zijn Denon duwt. In zijn platenkoffer geen vinyl of cd’s maar cassettebandjes, die hij voor elk optreden met een pen naar het gewenste startpunt draait. Monnikenwerk. Shimkovitz begon ATFA als blog, deed in Afrika onderzoek naar hiplife, een Ghanese rapvariant, viel ter plekke in een toverpot met muzikan en kwam als bezeten thuis. Hij begon een label en de rest is, dankzij ultrasuccesvolle releases als die van Ata Kak, geschiedenis. Ook Shimkovitz bewijst zich als prototype selector door nooit de voor de hand liggende Afrikaanse succesnummers te draaien. In plaats daarvan grist hij naar cassettes met wonderlijke opschriften als The Gary Group and the Good Vibes Band.

''Intergalactic Gary geeft het iconische baslijntje een jengel richting Chicago acidhouse''

Intergalactic Gary is jouw type, mam. Stijlvol, zowel wat betreft kledij, baarddracht als platenkeuze. Als je ‘m bezig zou zien zou je voor ‘m vallen. Zijn focus is fenomenaal. Onverstoorbaar walst-ie van italo disco classic naar proto-techno. Op de stenen tribunes van het grotere strandpodium herkennen italofreaks 'Dirty Talk', de klassieker van Klein MBO uit 1982, maar Intergalactic Gary geeft het iconische baslijntje een jengel richting Chicago acidhouse. Zonder zijn gereedschap ook maar een seconde uit het oog te verliezen. Achter de booth staat een groepje fanboys met de tong uit de mond de kunst van de veteraan af te kijken. Zo ziet meer dan 30 jaar dj-vakmanschap er uit.

Aan het eind van de set van Interstellar Funk gaan collectief de T-shirts uit en zwaaiend de lucht in. Het is een mooie samenvatting van een kokend hete eerste Selectors-dag, die door Robert Bergman op de Voodoo stage en de Penders Street Steppers op het strand wordt uitgeluid. Althans, voor de mensen die gaan slapen. In de onoverdekte nachtclub Barbarella’s blijft het licht tot het ochtendgloren aan dankij Juju & Jordash, Vakula, Palms Trax en Call Super.

Het leven in Kroatië is zoals je begrijpt goed, mam. Luister je thuis alvast naar Mattikk en Intergalactic Gary? Dan heb je als ik thuiskom twee nieuwe lievelingsdj’s.

Liefs,
Eelco