DJB Signaleert: Resolman

De 27-jarige Jan Rezelman begon als hiphop dj in de Duivel, maar draait en produceert tegenwoordig diepe, funky house. De protegé van Kid Sublime kwam door zijn baan in het oude Volkskrantgebouw in aanraking met verschillende artiesten, waardoor hij als nieuwkomer van dichtbij mocht meekijken. Met zijn allereerste release op Dopeness Galore gooide hij hoge ogen, nu werkt hij al een tijd aan z’n nieuwe release. DJB sprak hem in zijn nieuwe studio in hartje Amsterdam.

Wie, wat, waar?
Amsterdammer Jan Rezelman (27) leerde alles van elektronische muziek van zijn goede vriend Kid Sublime, die hij leerde kennen in de periode dat hij werkzaam was in het oude Volkskrantgebouw.

Waarom interessant?
Zijn eerste plaat op Dopeness Galore gooide hoge ogen bij artiesten als Recloose, Inkswel en Awanto3. De 27-jarige heeft zijn eigen avond House Clash in Disco Dolly samen met Rob Manga en maakt binnenkort zijn debuut in Studio 80 tijdens Tomorrow Is Now, Kid!

Klinkt als?
Gesamplede, diepe, funky house en hij haalt het allemaal uit een MPC. Jan houdt alles het liefst zo minimalistisch mogelijk. Inspiratie? Pete Rock en Moodymann. 

Je bent begonnen met draaien in Café de Duivel, vertel
Ik ben inderdaad begonnen met hiphop draaien in de Duivel. Veel vrienden van vroeger draaiden al en hierdoor ben ik ook vinyl gaan kopen. Na een tijd kwam ik in de klas te zitten bij Vic (Crezée, red.). Hij werkte bij Fat Beats, waardoor ik er regelmatig over de vloer kwam. Victor was ook de aanleiding dat ik uiteindelijk platenspelers heb gekocht. Via Jacob (Kid Sublime, red.) ben ik bij de Duivel beland. Op een gegeven moment draaide ik daar zelfs zo’n drie keer per week.

Een echte hiphop liefhebber dus?
Absoluut, een artiest als Pete Rock heeft me altijd erg geïnspireerd. Zijn muziek ging veel dieper, het had een hele andere benadering. Je kan het vergelijken met de house en techno die afkomstig is uit Detroit. Ik vond het tof hoe hij jazz loops over elkaar plakte, terwijl hij heel clean bleef binnen zijn producties.

Je wordt ook wel de protegé van Kid Sublime genoemd. Hoe leerde je hem kennen?
Vroeger werkte ik bij de oude Canvas, waar hij een studio had. Ik had enkele platen van hem en wist daardoor wie Kid Sublime was. Zijn Satisfaction plaat op Dopeness Galore vond ik erg tof. Doordat ik werkzaam was bij Canvas, mocht ik er af en toe draaien. Tijdens een clubavond waar Jacob, Aardvarck, Steven (Awanto3, red.), Tom Trago en ik moesten draaien, hebben we de hele avond onderling gerouleerd. Hierdoor leerde ik Jacob kennen, wat uiteindelijk tot een hechte vriendschap heeft geleid.

Ben je door hem ook met elektronische muziek in contact gekomen?
Ja, hij zei vaak genoeg: ‘Dit is tof, dit moet je checken.’ Ik was enorm fan van Aardvarck’s Cult Copy album, terwijl dat de Detroit sound uitdraagt. Genres spelen bij mij dus geen rol. Van Jacob heb ik ook mijn eerste MPC gekregen, omdat hij een nieuwe had gekocht. Na een tijd is deze stuk gegaan en heb ik m’n eigen sampler gekocht. Ik heb een lange periode gezocht naar samples, omdat ik alleen maar hiphop platen had. Disco, soul en funk platen, waar je grotendeels van sampled, had ik niet. Jacob heeft me ook geholpen binnen het proces in de studio en liet me zien hoe ik te werk moest gaan. Ik heb alles van hem geleerd en ik denk ook dat dit terug te horen is in mijn sound, ondanks dat ik niet aan hem kan tippen natuurlijk.

Waar ligt de link tussen hiphop en elektronische muziek?
Het type house waar ik van houd, is gesamplede house. Moodymann is hier enorm goed in. Ik vond Moodymann net Pete Rock, maar dan uptempo. Ik vond het maken van muziek erg spannend, omdat ik zoveel hiphop platen had en niet wist wat ik er mee aan moest. Ik ben een enorme hiphop liefhebber, maar wilde het niet zelf maken. De eerste keer dat ik house hoorde, herkende ik dezelfde breakbeats en andere elementen als in hiphop. Het is tof dat je met alleen een MPC een andere sound kan realiseren. [Lacht] Ik ben atechnisch, dus het was ook fijn dat ik hier niet te veel apparaten voor nodig had.

‘‘Het lastigste gedeelte aan produceren, is het vertalen van wat je wilt naar wat je doet’’

Duurde het lang voordat je het produceren onder de knie kreeg?
Ja, althans, het lastigste gedeelte is het vertalen van wat je wilt, naar wat je doet. Dit proces heeft zeker anderhalf jaar geduurd. Gelukkig had ik de tijd om me hier in te verdiepen, omdat ik niet naar school ging en in de horeca werkte. Ik heb er toen veel energie in kunnen stoppen en besefte ook dat m’n passie hier lag.

The Weather EP werd uitgebracht op Dopeness Galore in 2013 onder je voormalige naam J.A.N. Waarom heb je je naam veranderd in Resolman?
[Lacht] Wouter (labelbaas Dopeness Galore, red.) kwam erachter dat een andere artiest dezelfde naam gebruikte, maar dan als alias. Resolman voelde als een nieuwe start, omdat ik wist dat ik meer muziek uit wilde brengen en geen gekopieerde naam wilde. Het voelde nu goed om een nieuwe naam aan te nemen, omdat mensen er toen nog niet aan gewend waren. Ik vond het jammer, aangezien m’n eerste plaat goed ontvangen werd en ik nu praktisch opnieuw kan beginnen.

De EP werd enorm goed ontvangen door onder andere Recloose, Inskwel en Awanto3. Hoe ben je bij Wouter van Dopeness Galore beland?
Op dezelfde manier als ik Jacob heb leren kennen. Ook Wouter had namelijk een studio in het oude Volkskrantgebouw. Wouter en Jacob waren beste vrienden en hij zat in hetzelfde proces met z’n sampler als ik. Hierdoor ging ik veel met beide om. Wouter zei al vrij snel dat hij m’n werk wilde uitbrengen, wat me extra motiveerde. [Lacht] Eigenlijk zit ik in een luxepositie.

Je vertelde tijdens een radioshow al dat je net ingetrokken bent in deze studio. Heb je hier de afgelopen maanden veel tijd in gespendeerd?
Voorheen maakte ik muziek in m’n slaapkamer of ging ik langs Jacobs studio, maar sinds drie maanden zit ik in deze studio die ik deel met Halve Soul en Olivier Boogie. Ik zit hier zo’n vier keer per week en wil m’n vrije tijd hier ook spendere, ik weet nu heel zeker dat ik dit wil doen.

Je bent begonnen met produceren door te samplen. Is dit nog steeds een onderdeel dat je essentieel vindt?
Ik zou ook wel een synthesizer willen, maar ik vind het juist tof dat je door het samplen gelijk een bepaald geluid te pakken hebt. Zo’n sound zoek ik liever in een plaat, dan in een synth. Er zijn weinig artiesten die het nog op deze manier doen. Awanto3, Theo Parrish en Ron Trent zijn voorbeelden van jongens die het nog steeds toepassen. Verder wordt het samplen veelal gebruikt voor de drums, zodat daar overheen gespeeld kan worden. Uiteindelijk wil ik daar ook naar toe, maar momenteel vind ik dit nog te leuk.

Waar verzamel jij je samples?
In platenzaken Waxwell en Record Mania kom ik regelmatig om naar platen te zoeken waar ik uit kan samplen. Ik zoek veel jazz voor de keys, disco voor de drums en live soul platen voor de vocals. Taco van Waxwell helpt me hier vaak bij. Hij weet wat ik tof vind en legt dit voor me klaar. Ik maak geen gebruik van online samples.

Hoe bouw je zo’n track op vanaf het moment dat je de samples verzameld hebt?
De drums zijn de basis. Ik pak een plaat waar een drumbreak in zit, neem dit op, knip het en maak er een loop van. Vervolgens leg ik er platen over heen om de baslijn en andere elementen er in te verwerken. Het belangrijkste is dat je één goede loop hebt met bass, keys en drums. Daarnaast vind ik vocalen essentieel in een track, omdat dit een productie herkenbaarder maakt.

Staan er dit jaar nog releases of evenementen op de planning?
Volgende week ga ik met Wouter van Dopeness Galore zitten om het over een nieuwe release te hebben. Ik heb hier al één track voor af, maar wil er nog twee bij. Hopelijk kan ik dit binnen twee maanden afronden en kan er eind dit jaar nog een release van mij in de winkels verschijnen. Daarnaast kijk ik uit naar m’n debuut in Studio 80 tijdens Tomorrow Is Now, Kid!